Εθελοντισμός – “Το δικό μου σχολείο ζωής”

Είναι φορές που νομίζεις ότι το να ανοίξεις τα φτερά σου για τόπους μακρινούς και εμπειρίες διαφορετικές από τα καθιερωμένα σου μοιάζει όνειρο μακρινό, αλλά όταν πραγματικά πιστέψεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις, όλα μοιάζουν ευκολότερα!

Ένα χρόνο πριν, αν κάποιος μου έλεγε ότι σήμερα θα βρίσκομαι στην Πορτογαλία κάνοντας εθελοντισμό (EVS- European Voluntary Service), δουλεύοντας με άτομα με διαφορετικότητα, ηλικιωμένους και παιδιά, θα πίστευα ότι μου κάνει πλάκα! Κι όμως αυτή τη στιγμή μετά από έντεκα ολόκληρους μήνες, βρίσκομαι εδώ και το απολαμβάνω! Γιάτι ακόμα και τώρα που έχω στην τελική ευθεία και το πρόγραμμα μου κοντεύει να τελειώσει, η κάθε μου μέρα συνεχίζει να είναι μια μοναδική εμπειρία, μια καινούργια ανακάληψη, ένα καινούργιο μάθημα ζωής!

Γιατί ο εθελοντισμός, τουλάχιστον από τη δική μου οπτική γωνία, μου έχει διδάξει να ζώ την κάθε στιγμή σαν να μην υπάρχει αύριο, να αγαπώ, γιατί η αγάπη είναι το πιο δυνατό συναίσθημα, να βοηθώ τους άλλους χωρίς να ψάχνω για αντάλλαγμα, να ανκαλύπτω τον ιδιο μου τον εαυτό, αδυναμίες αλλά και δυνατότητες και το σημαντικότερο να ονειρεύομαι! Να ονειρεύομαι ένα κόσμο διαφορετικό, ένα κόσμο που όλοι είμαστε ένα, ζούμε σαν ένα, παλεύουμε σαν ένα, νικάμε σαν ένα!

Αν ποτέ σου περασε από το μυαλό να ζήσεις μια εμπειρία ξεχωριστή, μια εμπειρία με ένταση, μια εμπειρία που θα σου αλλάξει τη ζωή, αν θέλεις να δείς τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός εθελοντή, απλά πίστεψε στον εαυτό σου και γίνε άλλος/η ένας/μία από εμάς! Δεν μπορέις να αλλάξεις τον κόσμο, μπορείς όμως να βοηθήσεις τον κόσμο να αλλάξει!